Vincent Van Gogh

Urodzony w 1853 w Groot-Zundert, zm. 1890 w Auvers-sur-Oise, malarz holenderski. Początkowo pracował jako sprzedawca w antykwariatach Goupila w Hadze, Londynie i Paryżu. W latach 1878-79 był kaznodzieją w górniczym zagłębiu w Borinage w Belgii. W 1880-85 przebywał w Brukseli, w Hadze, (gdzie uczył się u A. Mauvea) i Nuenen; tworzył wówczas realistyczne rysunki i obrazy o ciemnym kolorycie z życia chłopów brabanckich, martwe natury i pejzaże. W 1886 przybył do Paryża na zaproszenie brata Theo, którego prawdziwa przyjaźń i pomoc finansowa umożliwiła mu egzystencję i pracę twórczą. Tu zetknął się z wieloma wybitnymi artystami jak Pissarro, Degas, Toulouse-Lautrec, Signac, Seurat, Gauguin, „którzy oddziałali na jego twórczość” (pejzaże i portrety o rozjaśnionym kolorycie i pointylistycznej fakturze). W 1888 wyjechał do Aries, gdzie skrystalizował się jego styl oparty na doświadczeniach impresjonistycznych, lecz nowatorski w swojej dynamicznej ekspresji wyrażonej przez intensywny „sugestywny” koloryt, bogatą fakturę i swoistą deformację rysunku; stworzył wówczas liczne pejzaże, portrety, kwiaty — nadając często tematom obrazów wymowę symboliczną. Pogłębiająca się choroba psychiczna, doprowadziła do umieszczenia go w szpitalu w Arles, a następnie w zakładzie w Saint-Remy, gdzie namalował m. in. nowe wersje obrazów Milleta, Delacroix, Dore i innych. Ostatnie miesiące życia spędził w Auvers u dr Gacheta i tam popełnił samobójstwo. Twórczość van Gogha wywarła silny wpływ na wielu malarzy XX w., a zwłaszcza na fowistów i ekspresjonistów.

Obrazy