Leon Wyczółkowski

Ur. 1852 w Hucie Miastkowskiej, zm. 1936 w Warszawie, malarz i grafik polski. W latach 1869-73 studiował w warszawskiej Klasie Rysunkowej kolejno u A. Kamińskiego, R. Hadziewicza i W. Gersona, następnie w Monachium (1875-77) i w Krakowie u J. Matejki (1877-79). Działał we Lwowie, Warszawie i w 1883-93 na Ukrainie. W 1895 -1911 był profesorem w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie; od 1914 mieszkał na przemian w Krakowie i Warszawie, a od 1929 w Poznaniu. W 1934 został mianowany profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Po okresie realistycznych kompozycji historyczno-rodzajowych podczas pobytu na Ukrainie podejmował plenerowe studia światła i koloru (portrety, pejzaże, sceny rodzajowe w pejzażu) zbliżając się do problematyki impresjonizmu.

Po 1895 uległ na krotko wpływowi symbolizmu, następnie malował głównie pastelami i akwarelą pejzaże, martwe natury i kwiaty, odznaczające się intensywnym kolorytem, oraz liczne portrety. W ostatnim okresie twórczości zajął się przede wszystkim grafiką (techniki trawione, autoliografie) stosując w niej na szeroką skalę efekty malarskie.