Auguste Renoir

Ur. 1841 w Limoges, zm. 1919 w Cagnes, malarz i rzeźbiarz francuski. We wczesnych latach młodzieńczych zajmował się zdobieniem porcelany i wachlarzy. W 1862-63 uczęszczał do Atelier Gleyre (wraz z Monetem, Bazillem i Sisleyem), którą wraz z nimi porzucił, aby się oddać studiom plenerowym. Na jego wczesna twórczość oddziałały dzieła Courbeta a także renesansowego malarstwa weneckiego i francuskiego XVIII w.; malował wówczas kompozycje realistyczne utrzymane w ciemnej tonacji. W okresie impresjonistycznym (udział w wystawach w latach 1874, 1876, 1877, 1882) tworzył przeważnie sceny figuralne i portrety a także pejzaże i martwe natury, utrzymane w jasnym, pastelowym kolorycie (zwłaszcza zestawy różów i błękitów). W 1879 i 1882 był w pn. Afryce. Po podróżach do Włoch (1881 i 1882) odszedł od impresjonizmu, dążąc w swych obrazach do większej dyscypliny kompozycji, określonego konturu i modelunku i stosując chłodny koloryt. Po 1866 malował głównie zmysłowe akty kobiece, utrzymane w gamie ciepłej czerwieni. Pod koniec życia tworzył głównie rzeźby; częściowo sparaliżowany kierował pracą uczniów. Zostawił tez liczne grafiki i rysunki.

Obrazy